Colombia

Een uitgestrekte land van de noordelijke Caribische stranden tot de zuidelijke amazonewouden en daartussen Botero, Simon Bolivar en goud. Een land 37 keer groter dan België met een gewelddadig verleden vereenzelvigd in de persoon van Pablo Escobar. Een geschiedenis verscheurd door veroveringen, drugs en kartels. Maar ook een land van warme mensen, koffie en ontelbaar veel verkeersdrempels.

[  ] Strangers in the night.

Touch down hoofdstad Bogota donderdag 31 oktober. Terwijl de stad gehuld is in Halloweenkostuums doet de hospita ons schrikken met haar advies geen dure spullen de stad in te nemen wegens gevaarlijk. Het blijft bij deze ene waarschuwing.

De jetlag verteert maar moeilijk, gelukkig helpen enkele lokale fruitjes van de markt, aangeboden door de fietsgids. Met meer dan 500 km fietspaden is dit een fietsstad bij uitstek. Het lokale gezegde luid namelijk: 'Bogotá está a 2 horas de Bogota'. Omdat er zoveel files zijn ligt Bogota 2 uur rijden van Bogota zelf. Aan het einde van de teléferico wacht een prachtig uitzicht van de laatste zonnestralen die zich tergend traag over de daken van Bogota terugtrekken in de nacht.

[  ] Hot ‘N Cold

In de Desierto de la Tatacoa, oftewel de woestijn der ratelslang is de winterse Colombiaanse zon stevig van de partij. Een wirwar van donkerrode, door erosie geslepen, stenen aangelengd met wat zand zorgen voor een prachtige setting. De Spaanse gids probeert er het beste van te maken, maar veel wijzer worden we helaas niet van zijn uitleg. Het landschap spreekt gelukkig boekdelen. Als de nacht de hitte verdreven heeft, komt Saturnus wel heel dichtbij. Dankzij de lokale sterrenkijkclub kunnen we die planeet met zijn iconische ring glashelder zien. Via Villavieja gaat het daags nadien naar Salento.

[  ] Sound of silence

Ook al trapt de buschauffeur bijna zijn gaspedaal door de vloer, toch zal de bergachtige tocht ruim 9 uur duren alvorens de eindbestemming in zicht komt. Salento ligt aan het begin van de Cocora Vallei. Een unieke plaats waar 80m hoge wax palmbomen groeien. Echter houtkap en koeien bedreigen dit fragiele landschap.

In deze zona cafetaria kan een bezoek aan het zwarte goud niet ontbreken. De gids vertelt ons over de 70 procent slechte koffie in de wereld door minderwaardige bonen en schenkt ons vervolgens de beste koffie die we ooit dronken #not. Met een ietwat zoete smaak stappen we in één van de vele willy's (lokale 4x4 taxi) de nacht in. Een mountainbike tocht in Carbonera Valley zorgt voor een adrenalineshot van zowel de 30km lange afdaling als de omgeving.

[  ] Lemon tree

In vogelvlucht slechts 180 km van Salento betekent in Colombiaanse busuren alweer een helse onderneming. De hele dag blijkt nodig te zijn om tot in dit pittoreske dorpje te geraken. Minder toeristisch met een adembenemende basiliek op een prachtig, door cafés omgord, pleintje.

Wanneer de hemelsluizen een go krijgen, is Cueva Del Esplenador het eindstation van een bergachtig pad. Deze waterval komt letterlijk uit de lucht gevallen en kanaliseert een woeste watermassa richting het dal waar de rotshaan en amazonemotmot aandachtige toeschouwers zijn. Een wandeling zonder gids langs de 7 watervallen eindigt in een retourtje met 2 watervallen op het conto. Bij het uitdelen van het talent 'de weg zoeken' was achteraan duidelijk nog veel plaats of ligt het aan de plaatselijke bewegwijzering? Een ontbijt, eens zonder eieren, en een luchtig tochtje doorheen de wolken is de innerlijke mens klaar voor Medellín.

[  ] Man down

Comuna 13 is één van de vele districten in Medellín. Geteisterd door een gezegende ligging, tussen drugsplantages en de oceaan richting Amerika, werd dit een dodelijk speelveld tussen kartels en paramilities waarvan Escobar (†1993) en Farc de bekendste zijn. Talloze slachtoffers later werd pas in 2016 een Peace Act ondertekend waardoor de wijk sindsdien letterlijk een hoge vlucht neemt. Gelegen tegen een bergflank nemen tientallen roltrappen de bezoekers mee doorheen dit door kunstenaars ingenomen district. Een allegaartje van kunstenaars, dansers en rappers komen hier samen om het verleden een plaats te geven en ook om een centje te verdienen aan de schier eindeloze bezoekersstroom.  Waar het gezamenlijk verleden minder plaats heeft, is in de gezangen tussen de geweldadige supporters van Atletic National en Deportivo Indiependente Medellín. De derby tussen de 2 rivaliserende voetbalploegen uit Medellín resulteert en een oorverdovend spektakel (terug met uitsupporters na incidenten de voorbije jaren) die uiteindelijk eindigt op 1-1. Als ware een religie, laven de gepassioneerde supporters zich aan dit opium voor het volk.

Op 2 busuren van Medellín torent de eenzame rots Piedra de Peñol 2.135m boven het landschap uit als imposante bewaker van het dorpje Guatapé. 759 treden dichter bij de wolken komt de prachtige omgeving tot zijn recht. Azuurblauw omzoomde eilandjes zijn een genot voor alle zintuigen. Guatapé zelf is een aaneenschakeling van 850 kleine winkeltjes en kleurrijke huizen. Daarbij wordt de herkomst of beroep van de bewoner op de gevel geboetseerd. 

[  ] Ocean of night

Via Santa Marta gaat het naar Parque National Natural Tayrona. Een stukje ongerepte wildernis grenzend aan de Caraïbische zee. Een 3-tal uur zijn nodig om de 1000 hoogtemeters te overbruggen, maar het uitzicht is prachtig. Een glamping tentje op het strand delen we met de lokale muggen en primaten. De hoge vochtigheid krijgen we er gratis bij. Het leven beweegt zich hier traag in tegenstelling tot de ruw aanrollende golven. Ver afgelegen van de bewoonde wereld dringt zich dan ook een rantsoenering van elektriciteit en water op.

De volgende dag kent de zon opnieuw een begenadigde dag. Gelukkig is het grootste deel van de ruim 5 uur durende wandeling doorheen schaduwrijke bospaadjes. De wouden zijn hier groots. Echter veel fauna is niet te zien, op uitzondering van oneindige kolonies mieren en hagedissen. De brulapen in de verte laten zich niet zien.

[ ] Who let the dogs out

De kortste reisdag brengt Palomino met zich mee na een busrit van ‘slechts’ 45 minuten. Een dorpje, doormidden gesneden  door een snelweg, gekneld tussen oceaan en de Rio Palomino. De weggetjes zijn onverhard en herbergen tal van poeltjes na een regenachtige nacht. Ideaal speelterrein voor de 12 honden van de dog shelter. Samen pootjebaden in de rivier gevolgd door een stevige strandwandeling kruipt voor mens en dier in de kleren. De nacht is broeierig warm en dus brengt het zwembad van het hotel verkoeling.

[ ] Green eyes

Omgeven door ontelbare tinten groen, aan het uiteinde van een modderweg zonder weerga, ligt hostel Casa Viejas op een heuvelrug. De infiniti pool en kolibries verwarmen het lichaam en ziel. 2 dagen relaxen in deze oase van rust zijn een balsem voor het ‘afgereisde’ lichaam. De ochtendlijke zoektocht naar toekans levert niet het gewenste resultaat op, maar tonen wel een enorme variëteit aan gevogelte op.

[ ] Island in the sun

San Andres ligt 90 minuten vliegen van Colombia en is een waar paradijs te midden de Caraïbische zee. Het eiland ligt echter dichter tegen Nicaragua, maar behoort weldegelijk tot Colombia. Een scooter zorgt dat alle hoogtepunten van het eiland binnen handbereik liggen, van de Baptistische houten kerk tot het mangrove woud. Een relaxed sfeertje met de geur van barbecue en zilte zee maken dit picture perfect plaatsje af. De kleuren van de zee zijn een waar paradijs zowel op als onder het wateroppervlak.  

[ ] Spanish Sahara

Cartagena is één van de oudste steden in Colombia en was vaak het einddoel van talloze (Spaanse) ontdekkingsreizigers. De oude stad herbergt nog veel koloniale gebouwen en wordt niet enkel beschermd via de werelderfgoedlijst, maar ook door een imposante omwalling en dito verdedigingswerken. De binnenstad zelf is een wirwar van uiterst gezellige pleintjes en steegje. Elke dag gaan ze in gevecht met de broeierige hitte die uit de richting van de zee neerdaalt over de stad. Prachtige graffiti en kunstenaars van allerlei pluimage vervolmaken deze prachtige stad. Met enige weemoed is het vliegtuig onze laatste halte doorheen Colombia.